تمام نیروهای حرکتی خودرو از طریق این مجموعه به زمین منتقل می‌شوند.
نیروی موتور برای حرکت‌کردن باید از تایر به سطح جاده برسد.
هنگام ترمزگیری، اصطکاک بین تایر و آسفالت سرعت خودرو را کاهش می‌دهد.
در زمان پیچیدن نیز تایر نیروی جانبی لازم را ایجاد می‌کند.
میزان چسبندگی تایر به جنس، طرح و وضعیت آج آن بستگی دارد.
آج تایر به خروج آب از سطح تماس و جلوگیری از لغزش کمک می‌کند.
فشار باد مناسب، عملکرد صحیح تایر را تضمین می‌کند.
کمبود باد باعث افزایش مصرف سوخت و داغ‌شدن تایر می‌شود.
همچنین کمبود باد، لبه‌های تایر را سریع‌تر فرسوده می‌کند.
فشار باد بیش‌ازحد سطح تماس تایر با جاده را کاهش می‌دهد.
کاهش سطح تماس می‌تواند چسبندگی و راحتی خودرو را کم کند.
رینگ وظیفه نگهداری تایر و انتقال نیرو به توپی چرخ را دارد.
تاب‌داشتن رینگ باعث لرزش فرمان و حرکت ناپایدار خودرو می‌شود.
بالانس‌نبودن چرخ معمولاً در سرعت‌های بالا با لرزش همراه است.
سایش نامنظم آج می‌تواند از خرابی تعلیق یا تنظیم نبودن فرمان خبر دهد.
عمق آج باید برای تخلیه آب و حفظ چسبندگی کافی باشد.
ترک، برآمدگی یا پارگی دیواره تایر از نقص‌های خطرناک محسوب می‌شود.
تایرهای یک محور باید از نظر اندازه و میزان فرسودگی هماهنگ باشند.
جابجایی دوره‌ای چرخ‌ها به یکنواخت‌شدن فرسایش کمک می‌کند.
کنترل فشار باد باید زمانی انجام شود که تایر سرد است.
سلامت چرخ و تایر مستقیماً با ترمزگیری و فرمان‌پذیری ارتباط دارد.
بنابراین بازدید منظم آن‌ها یکی از مهم‌ترین اقدامات ایمنی خودرو است.
بخش اول سیستم تعلیق خودرو : چرخ و تایر
چرخ و تایر نخستین بخش تماس خودرو با سطح جاده هستند.
